هپاتیت و رابطه جنسی: پرسش و پاسخ‎های متداول

به‎طور گسترده‎ای چنین شناخته شده‎است که هپاتیت ویروسی می‌تواند از طریق مصرف موادغذایی آلوده یا اشتراک سوزن‎های تزریق زیرجلدی سرایت یابد.

اما بیماری تخریب‎کبد نیز می‎تواند گاهی‎اوقات از طریق تماس‎جنسی انتقال یابد. در این بخش به مواردی اشاره می‎کنیم شما باید برای محافظت از خود بدانید.

همه چیز درباره هپاتیت و رابطه جنسی

 

هپاتیت

چند نوع هپاتیت ویروسی وجود دارد؟

دانشمندان حداقل پنج نوع هپاتیت ویروسی که منجر به مشکلات کبدی می‎شوند، شناسائی کرده‌‎اند.  هپاتیت A، هپاتیت B و هپاتیت C تهدید‎های اصلی به‎شمار می‎روند.

آیا تمام انواع بیماری هپاتیت می‎توانند از طریق تماس‎جنسی انتقال یابند؟

هپاتیت A از طریق تماس دهانی-مقعدی سرایت می‎یابد و درصورتی این سرایت اتفاق می‎افتد که یک تماس دهانی-مقعدی یا تماس با انگشتان یا اشیائی که در تماس با مقعد یک فرد آلوده بوده‎اند، وجود داشته باشد. اگر حتی مقدار میکروسکوپی از مدفوع مملو از ویروس وارد دهان شود، می‎تواند به‎طور بالقوه سرایت این بیماری را در پی داشته باشد.

هپاتیت ب  50 الی 100 بار راحت‎تر از اچ‎آی‎وی(ویروسی که سبب بیماری ایدز می‎شود) از راه جنسی انتقال می‎یابد. ویروس ایدز در ترشحات واژنی، بزاق و منی یافت می‎شود. رابطه‎جنسی دهانی و به‎ویژه معقدی، چه در تماس با جنس‎مخالف یا جنس‎موافق، راه‎های احتمالی انتقال این ویروس هستند. این ویروس از طریق دست‎دادن، بغل‎کردن یا حتی بوسه‎ی خشک بر لب‎ها انتقال نمی‎یابد. احتمال انتقال ویروس از طریق بوسیدن عمیق ناشناخته است زیرا هیچ گونه سرایتی پس از تماس با بزاق فرد مبتلا قطعا مستند نشده‎است. بااین‎وجود زمانی‎که ویروس ایدز در بزاق یافت شود، احتمالا خطر انتقال از طریق بوسیدن عمیق وجود دارد و درصورتی‎که یکی از شرکای‎جنسی براکت‎ارتوندسی یا بریدگی یا زخم باز در دهان داشته باشد، خطر انتقال افزایش می‎یابد. احتمال مبتلا شدن به این ویروس با تعداد شرکای‎جنسی که یک فرد دارد، افزایش می‏یابد. بنابراین افراد بی‎قید در روابط‎جنسی به‎میزان بیش‎تری در معرض دریافت این ویروس هستند.

هپاتیت C  از طریق تماس با خون یک فرد آلوده انتقال می‎یابد که ممکن‎است به‎خاطر زخم‎ها و بریدگی‎های تناسلی و خون‎قاعدگی سرایت یابد. ویروس هپاتیت C با درصد ابتلای بالایی در میان افرادی که سابقه‎ی بی‎بندوباری جنسی دارند، تشخیص داده شده‎است که می‎توان آن را به‎عنوان سابقه‎ای از یک بیماری انتقال‎یافته از راه‎جنسی، رابطه‎جنسی با یک فاحشه، بیش از پنج شریک جنسی در سال، یا یک ترکیبی از این موارد تعریف کرد. فردی که در یک رابطه‎ی طولانی‎مدت تک‎همسری با یک فردی مبتلا به هپاتیت‎C می‎باشد به ‏ندرت مبتلا به این بیماری می‎شود. تنها حدودا 2 درصد از شرکای‎جنسی افراد مبتلا به هپاتیتC نیز تست ویروس هپاتیتC آنها مثبت بوده است. با این‎وجود تذکر این نکته مهم است که این آمار فقط برمبنای مدارک و ادله غیرمستقیم می‎باشد. بنابراین این موضوع که آیا این افراد از طریق عمل‎جنسی مبتلا شده‎اند یا از یک راه دیگر روشن نیست. برای‎مثال افرادی که روابط طولانی‎مدت دارند معمولا در زمان بیماری یا جراحت ملاحظه‎ی یکدیگر را می‎کنند. طی این زمان‎ها ویروس هپاتیتC می‎تواند به همسر یا شریک انتقال داده شود زیرا زن و شوهر نمی‎توانند نسبت به اجتناب از تماس با خون محتاط باشند.

آیا مردان و زنان به‎یک اندازه درمعرض خطر ابتلا به هپاتیت از طریق رابطه‎جنسی هستند؟

خطر ابتلا به هپاتیت از طریق رفتار یک فرد تعیین می‎شود و نه جنسیت فرد، اگرچه برخی از مطالعات نشان داده‎اند که انتقال این بیماری از جانب مرد به زن راحت‎تر صورت می‎گیرد تا برعکس آن.

مردانی که با هم‎جنس خود رابطه‎جنسی دارند 10 الی 15 بار به‎احتمال زیاد بیش‎تر از جمعیت عمومی به هپاتیتB مبتلا می‎شوند.

چگونه می‎توان پیش از داشتن رابطه‎جنسی اطمینان حاصل یافت که شریک‎جنسی ناقل هپاتیت نیست؟

هیچ علامت یا نشانه‎ی مطمئنی وجود ندارد که نشان دهد فردی مبتلا به هپاتیت است. برخی از افراد مبتلا به هپاتیت حتی در مراحل پیش‎رفته‎ی بیماری کاملا سالم به‎نظر می‎رسند. کارشناسان صحبت با شرکای‌جنسی در مورد خطر هپاتیت و سایر بیماری‎های عفونی انتقال‎یافته از راه‎جنسی را توصیه می‎کنند.

البته درصورتی‎که متوجه شوید فردی دارای چشم‎ها و پوست زرد است( بیماری شناخته‎‎شده‎ای باعنوان یرقان) این موضوع را یک علامت‎خطر به‎حساب آورید. علائم دیگر هپاتیت شامل تب، خستگی، کاهش اشتها، حالت‎تهوع، استفراغ در مفاصل یا شکمی و مدفوع به‎رنگ خاک رس هستند. آزمایش‎های خونی برای تعیین اینکه فردی ناقل هپاتیتی است که می‎تواند از طریق رابطه‎جنسی انتقال یابد، موجود هستند.

آیا برخی از اعمال‎جنسی به‎احتمال خیلی‎زیاد منجر به انتقال هپاتیت می‎شوند؟

هرگونه فعالیت‎جنسی که ممکن‎است سبب خراش‎ها، بریدگی‎ها یا زخم‎های دیگری شود، بسیار خطرناک است.

چنین تصور می‎شود که رابطه‎جنسی معقدی نسبت به رابطه‎ی واژنی پرمخاطره‎تر است و هردوی این نوع رابطه‎ها از رابطه‎جنسی دهانی پرمخاطره‎تر هستند. تماس دهانی-مقعدی نیز خطرناک است. برای به‎حداقل رساندن خطر انتقال ویروس کارشناسان چنین عنوان می‎کنند که هر فردی که به‎لحاظ جنسی فعال است و رابطه‎ی متقابلا تک‎همسری ندارد باید اقدامات احتیاطی را اتخاذ نماید مانند قرار دادن موانعی چون کاندوم، سد دندانی، کاندوم زنانه و لاتکس انگشتی بین شما و خون و مایعات بدن فرد دیگر به‎اضافه‎ی واکسینه‎شدن علیه هپاتیت B وC. هیچ‎گونه واکسنی برای هپاتیت نوع C وجود ندارد.

آیا امکان ابتلا به هپاتیت از راه بوسیدن وجود دارد؟

ابتلا به بیماری هپاتیت از راه بوسیدن یک فرد ناقل بعید است. اگرچه بوسیدن عمیقی که شامل رد و بدل شدن مقدار زیادی از بزاق باشد می‎تواند منجر به بیماری هپاتیت نوع B شود به‎ویژه اگر بریدگی یا زخمی در دهان فرد ناقل وجود داشته باشد.

کاندوم‎ها به چه‎میزان در جلوگیری از انتقال جنسی هپاتیت موثر هستند؟

گمان می‎شود کاندوم‎های لاتکس دست‎کم 99% موثر باشند. بهتر است در هر برخورد جنسی از یک کاندوم استفاده کنید، مگر اینکه یک رابطه‎ی متقابلا تک‎همسری داشته باشید. تعدادی از کارشناسان استفاده همیشگی از کاندوم‎های ساده را توصیه می‎کنند. کاندوم‎های طعم‎دار و معطر ممکن است به‎احتمال زیاد موثر واقع نشوند. از چرب‎کننده‎های روغن‎دار استفاده نکنید زیرا می‎تواند مقاومت لاتکس را کاهش دهد.

سایت پزشکی و مجله سلامتی راستینه

منابع
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 رای, میانگین: 5٫00 از 5)
Loading...

قوانین نظرات:سایت پزشکی و مجله سلامتی راستینه مختار به رد یا تایید نظرات شما بوده، همچنین ممکن است آنها را ویرایش نماید.

نظر خود را بگویید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *